رهايم کنيد

         خدا را

                رهايم کنيد

اين فرياد نيست

ته ناله ايست از سوتک گلو

از نهايت شب تا طلوع سپيده

                            به شب نشسته ام

اوار وهمها

           رهايم کنيد

تصويری در قاب خالی چشمهايم

                                     به بهت نشسته

رهايم کنيد

تا چند

در انتظار طلوع

قاب چشمانم

            تصوير ترا

                     مکرر کنند

تا چند؟