دستهايت

          روايت رازيست سر به مهر
 

که به معجزه عشق تفسير ميشوند

تا تعبيري عاشقانه در وجود ايد

انگونه که چون عاشق

به نماز ايستد

هزار فرشته بر او سجود برند

اينک
        اين منم

همو که  کافر عشق بود

به بلنداي قامتت به رکوع ايستاده

                      و مفسر خوابهاي پريشانت هستم

از تو گريزم نيست

چرا که ريسماني که از قلبت

بر پاي من گره خورده است

                     بي انکه بندي باشد

پليست

که از پرتگاهم

بر استانت گذر گاهيست

اي صداقت ابي

در اين وانفساي تنهايي انسان

در اين هنگامه دود واهن و سيمان

که حرف از دل راندن
                             تمسخريست اشکار 
                                                  و نشان از ارتجاع
به فرياد ا
          و بي پروا
                       در پروازي خوش
به تناسخي ديگر

راوي رازهاي سر به مهرم باش

و پروا مکن

که اين حديث

همواره مکرر است...