همه

لرزش دست و دلم

                   از ان بود

که عشق

        پناهی گردد

پروازی نه

گریزگاهی گردد

ای عشق ای عشق

چهره ابیت پیدا نیست

وخنکای مرحمی

                 بر شعله زخمی

نه شور شعله

بر سرمای درون

ای عشق ای عشق

چهره سرخت پیدا نیست

غبار تیره تسکینی

                     بر حضور وهن

ودنج رهایی

             بر گریز حضور

سیاهی

         بر ارامش ابی

وسبزه برگچه

              بر ارغوان

ای عشق ای عشق

رنگ اشنایت

پیدا نیست

*************************

از اینگونه مردن

 

میخواهم خواب اقاقیا ها را بمیرم

خیالگونه

در نسیمی کوتاه

                    که به تردید میگذرد

خواب اقاقیاها را

بمیرم

میخواهم نفس سنگین اطلسی ها را پرواز گیرم

در باغچه های تابستان

خیس و گرم

به نخستین ساعات عصر

نفس  اطلسی ها را

پرواز گیرم

حتی اگر

زنبق کبود کارد

بر سینه ام

گل دهد ................

.........................

احمد شاملو