سودا

باز سوداي تو در كنج دلم خانه گرفت

                                  عقل واپس زد و داد از دل ديوانه گرفت

عشق اندر قدمم رقص كنان امده بود

                                   اتش شمع  شد و بر پر پروانه  گرفت

جان سراسر همه مدهوش مي ناب تو بود

                                خم بجوشيد و صفا از مي و ميخانه گرفت

ياد ان عهد شكن خير كه با سنگدلي

                                      شيشه دل بشكست و ره بيگانه گرفت

سخت غافل شد و اندازه گوهر نشناخت

                              گر چه خود عافيت از گوهر دردانه گرفت

بي رخش ملك جم و مكنت دارا چه كنم

                              اخر اين سوخته دل بين ره ويرانه گرفت

گرچه رفته ز برم همسفر غير شده است

                                  ياد باد انكه زدستم لب پيمانه گرفت

                              

/ 9 نظر / 6 بازدید
رويا

سلام.... اول.... به روز می شی خبر نمی کنی .... سر نمی زنی... کجايی تو بابا..........

رويا

به روزم دوست داشتی سربزن... فقط نظر يادت نره...

نارتسيس

این حقیقت است که ما هنگام رفتن ازاین دنیا چیزی با خود نمی بریم نشانه های مهمی است که ثابت می کند ما به دنیا آمده ایم تا دهنده باشیم نه گیرنده. .................................................. دسترسی آسان به تمامی نشریات کشور از طریق سایت مگیرانmagiran.com

شبزده

وقتی همه گل ها ريزند به خاک از اثر حمله يی دشمن -سرمای سياه دی و بهمن- تنها گل يخ هست سرباز وفادار که در سنگر گلشن با باد ستيزد بر خاک نريزد!

شيدا

سلام. نکنه قابل نمي‌دونی سر نمی‌زنی.چشم براهم.

نارتسيس

اول بگم که اون جمله ای که گفتم از خودم نبود يه جايی خونده بودم که من هم به علت کهولت سن يادم نمياد کجا؟ولی به دلم نشست می دونم اون چيزی که بايد از خودمون باقی بذاريم و دهنده اش باشيم چيزايی که معيار سنجشش مادیات نیست اينم توضيح با اينکه جمله درکش زياد سخت نبود

من

زيبا...مثل گذشته... و (اميدوارم) مثل آينده...

سحر

وب زيبايی داری به کلبه منم سربزنی خوشحال ميشم گلم روزخوش(راستی اگه دوست داشتی آبجی سحرتو لينک کن ) بای

بهار

ياد ان عهد شكن خير كه با سنگدلي شيشه دل بشكست و ره بيگانه گرفت ...زيبا بود . مثل هميشه . يا علی