شعری زیبا از سیاوش کسرایی با خط نازیبای اینجانب

چشم انداز بیابانهای خشک و تشنه را دیدن

جرعه هایی از سبوی تازه اب پاک نوشیدن

گوسفندان را سحرگاهان به سوی کوه راندن

همنفس با بلیبلان کوهی اواز خواندن

در تله افتاده اهو بچگان را شیر دادن

نیمروز خستگی را در پناه دره ماندن

گاهگاهی ....

/ 6 نظر / 53 بازدید
لیلای

درودها سیاوش کسرایی را و اشعارش را دوست می دارم و خطاطی بسیار زیبای تان را

لیلای

درودها سیاوش کسرایی را و اشعارش را دوست می دارم و خطاطی بسیار زیبای تان را

فاطمه غزاله

با عرض سلام خودتان نوشتید؟ اگه خودتان نوشتید واقعا عالی بود اگر کس دیگری نوشته از طرف من ازشون تشکر کنید واقعا حرف نداشت[دست]

فاطمه غزاله

با عرض سلام خودتان نوشتید؟ اگه خودتان نوشتید واقعا عالی بود اگر کس دیگری نوشته از طرف من ازشون تشکر کنید واقعا حرف نداشت[دست]

لیلای

درودها سیاوش کسرایی را عجیب دوست دارم و این زیبا نویسی خوش فرم قلم تان را درود بسیار

مریم

از بعضی آدمها تنها خاطره میماند از بعضی های دیگر هم هیچ ! خاطره ساختن لیاقت می خواهد