ساقي نامه

ابريق مي مرا شكستي ربي

                              بر من در عيش را ببستي ربي

من مي خورم و تو ميكني بد مستي

                              خاكم به دهن مگر تو مستي ربي

چه زيبا گفته است خيام و سخن ناب او بر تارك شعر و ادب اين سرزمين تا هميشه و ابديت

خواهد درخشيد.

و شعرپيش رو ساقي نامه ماننديست كه در لحظات به مستي نشسته بي مي در وجود امده و

ماندگاري ان بستگي به اثري خواهد داشت كه بر دلها ميگذارد و بضاعت چون مني بيش از

اين نيست . اميد كه مقبول افتد . يا حق

بيا ساقي ان مي كه مستي دهد

نشان  از  وجود  الستي  دهد

از ان مي كه اتش بجان افكند

همه عقل و هوش از ميان بركند

بده مي كه بي حاصل افتاده ام

ز ما و مني در گل افتاده ام

بده تا سبو در سبو بشكنم

بجامي شرر در جهان افكنم

به رطلي گران سوت ما ساز كن

بر اين سوته دل روزني باز كن

از ان مي كه اكسير حي و بقاست

هر انكو ننوشد از ان خود فناست

در اين ره بسي رهروان تاختند

به گردش رسيدند و سر باختند

كه اين ره خم اندر خمش صد بلاست

بلا خود در ايين او مبتلاست

هر انكو بدين ره شتابان شود

سرا پا بسوزد همه جان شود

بده مي كه مجنون مجنون كنم

بخون دلش ديده جيحون كنم

زنم تيشه بر ريشه بيستون

شود بيستون بي در و بي ستون

من ان مي پرست بد انديشه ام

همه مي پرستي شده پيشه ام

من ان تندر مست و اشفته ام

به سوداي رويش جهان سفته ام

به دردي كشان يكه دردانه ام

همه مست و بد مست در خانه ام

/ 13 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شيدا

سلاااااااااااااااااام. کم لطفی می‌کنی ولی ما هميشه سر می‌زنيم و يه دنيا از اين شعرهای وزين لذت می‌بريم. اين دفعه يه چيزی نوشتم که تلخ نيست. البته شيرينم نيست ولی يهتر از قبله. هميشه چشم براه پيغام دوست‌های خوبی مثل شما هستم.

مريم

سلام ... خوب هستين ؟ نه هيچ رنجشی در ميان نيست ...!!! در مورد تقديمی هم منظور آپه واينکه يادی از من حقير کرده ... ممنون که سر می زنين در پناه حق

بهار

هر انكو بدين ره شتابان شود سرا پا بسوزد همه جان شود سلام . زيبا بود و مثل هميشه پر از معانی عمیق و باور های والا . بابت اینکه به بنده حقیر هم سر می زنین و در مورد شعر و دل نوشته هام اظهار لطف و توجه دارین بی اندازه ممنونم . ولادت آقا امام رضا رو خدمت شما تبریک عرض می کنم . قلمتون همچون همیشه پر توان و دلتون مالامال از عشق و شور و مستی . در پناه حضرت دوست باشین و یا علی...

شبزده

تو گذشتی و هنوز...

شيدا

سلام. چون خرق عادت برام جذاب نيست به روال قديم می‌نويسم. مريم هيچ رنجشی از شما نداره. يعنی اون از هيچ کس هيچ وقت نمی‌رنجه. بعدم اينکه فکر کنم مريم خودش بهتر جوابتونو داده. اون انقدر به من محبت کرده که اين چند خط فقط بابت تشکر و قدر شناسی بوده. بعد هم وقتی آدم کسی رو دوست داره چه چيزی جز محبت می‌شه بهش پيشکش کرد؟ به قول استادای ما سوال واضحات پرسيديد. اميدوارم قانع شده باشيد. ضمنا از سوال‌های شما ناراحت نمی‌شم.

سایه

سلام. کامنت من در جواب کامنت شیدا خانم هست که فرمودن از سوالهای آقا امید ناراحت نمی شن . و لی طرز نوشتنشون چیز دیگه ای رو نشون می ده. من فکر می کنم که ایشون یا درست متوجه نشدن که استاداشون در چه مواردی می گن سوال واضحات می پرسید ، یا اینکه خواستن همینطوری یه چیزی بگن که جوابی داده باشن.من خودم قبل از اینکه کامنت آقا امید رو بخونم وقتی متن تقدیم شده رو خوندم وقعا دنبال اون چیز تقدیم شده می گشتم. حتی فکر کردم که شاید چیزی هست که بدلیل سرعت کم هنوز باز نشده. این مطمئنا ایرادی هست که به طریقه نوشتنتون وارده و حالا که می گید قرار بود یادی از کسی بشه یا محبتی پیشکش بشه با ذوقی که در شما سراغ دارم با جملات خیلی قشنگتر و با کوچکترین ابهامی می تونستید بیان کنید. و در نهایت بجای اینکه اونطور حرف بزنید و بگید که به قول استادای ما.... اشتباهی رو که کاملا مشخص بود( و البته چیز مهمی هم نبود) رو می پذیرفتید. براتون آرزوی سلامتی و بهروزی دارم.

شيدا

سلام. شرمنده لينک تازه‌ای براتون گذاشته‌بودم که اشتباها در قسمت دوم گذاشته‌ام.يعنی در قسمت صورت‌گر حيوانی. واقعا شرمنده.می‌تونيد اين رو هم بگذاريد به حساب خرق عادت اگرهم دوست داشتيد بگذاريد به حساب کم‌دقتی بنده ولی حتما بخوانيد خوش‌حالم می‌کنيد.

شيدا

دوباره سلام. گفتم پيشاپيش براتون لينک بگذارم و خدمتتون عرض کنم که اين بار که منت گذاشتيد و به ما سری زديد اسباب رنجش خاطر شما نشوم. چون متن جديد بخاطر اظهار نظر شما نبوده. ديدم خيلی‌ها با اين متن مشکل پيدا کردند طور ديگري نوشتم. پس سوء تفاهم نشود. بی‌تعارف عرض می‌کنم نقدهای شما تندوتيز که نيست اتفاقا آن‌قدر با ظرافت و دقت نوشته می‌شوند که هيچ آزردگی خاطری فراهم نمی‌شود. منتظر شما و نظرهای جالبتان هستم. به قول خودتان يا حق

آيدا

چی بگم ؟؟ بگم قشنگ بود ؟ که بود ،مليح بود که بود..راستی ساقی نامه بود يا ساغر نامه ؟ دو بيت اولش رو بسيار خوشم اومد و آخرين مصراع .. سهم من چون تقلاي جويي ست ، رشته هاي پريشان مويي ست/ آخرين مطلع خوبرويي ست ، خو گرفته است با حال مستم .....

شيدا

دوباره سلام. اتفاقا خوب شد که دوباره بهانه‌ای پيدا کردم که سری به شما بزنم. چشم از اين به بعد می‌گم کامنت. حمل بر جسارت نفرماييدتا بنده هم از زبان معلمم نکته‌ای بگويم. دوستی داشتم که مناجاتی نوشته بود و برای احترام همه فعل‌هايی که مخاطبش خدا بود را جمع بسته بود. اما اين خانم معلم ما گفت هر جا هم که برای احترام اين کار را می‌کنيد اين‌جا نکنيد چون ما قايل به وحدانيت خدا هستيم و اين را بايد مخصوصا در ادبيات رعايت کنيم. به قول خودت اميدوارم تند و تيز نبوده باشم. که اگر هم بودم ديگه حرفم رو زدم. فعلا.