برهوت

عشق در شعر شکفت

ناله کرد فسرد

شیفته افتاب شدیم و بیدریغی اش

درد در شعر خندید

از پس ناله های احتضار

ازمندی مان از نهایت بی دریغی افتاب بود

ان دمان که هرم شراره هایش

هستی مان را در می نوردید

از افتاب گذشتیم

به سرزمین بی اب و علفی بر امدیم

به امید باران

باران چون افتاب بی دریغ نیست

تا پیشانی اسمان و گونه های خشکیده اش را

سیراب سازد

و اینک

از پس ابرهای تیره اندوهناکی مان

افتاب و باران

در تضادی اشکار

بر رویش دوباره باغ

مرثیه می سرایند .

 

شکسته 

/ 4 نظر / 16 بازدید
مریم

عالی یعنی نوآوری عالی یعنی نبودن کپی پیس عالی یعنی عشق در حد کمال در نوشته ها و گفته و هنر عالی یعنی اینکه کسی خودش باشه عالی خیلی چیزای دیگه میشه که شاید اگر بگم حمل بر چرب زبونی بشم شاید به مرور بیشتر گفتم مطمئن باشید هر زمان فرصت کنم حتما به شما سر میزنم توفیق اگر یارم باشه هر روز

دخترک بهار

شعر زیباترین بیان احساس است همیشه بهاری باشین

مریم

ابرها به آسمان تکیه می کنند ، درختان به زمین و انسانها به مهربانی یکدیگر